ای پناه آخرین

ای صاحب عصر و ای آرام جان‌ها
ای مهربان‌ترین پناهِ دل‌های خسته
سال‌هاست که دلتنگی‌ات در رگ‌هایم می‌دود و بی‌قراری دیدارت، شب و روزم را به آتش شوق و اشک بدل کرده است.
آقا… نبودنت، جهان را سنگین کرده؛ نبودنت، دل‌ها را بی‌پناه گذاشته؛ نبودنت، ما را در میان گردباد فتنه‌ها تنها گذاشته است.

مولای من
گاهی از بعضی رفتارها، از بی‌وفایی‌ها، از بی‌عدالتی‌ها، از سستی‌ها و بی‌تفاوتی‌ها، آن‌چنان دل می‌شکند که گویی تاریخ کوفه و شام دوباره تکرار می‌شود.
گاهی می‌بینم که چگونه برخی مسئولان و حتی برخی مردم، از مسیر حق فاصله می‌گیرند و دل آدم را به درد می‌آورند
و من، در میان این غبار سنگین، تنها به تو پناه می‌آورم.

آقا جان
من خسته‌ام، اما ناامید نیستم.
دل‌شکسته‌ام، اما هنوز چشم به راه توام.
آمده‌ام تا از تو مدد بخواهم؛
برای اصلاح خودم، برای پاک شدن دلم، برای درست شدن قدم‌هایم، برای این‌که در خانواده‌ام، در جامعه‌ام، در این کشور و این نظام، سربازی مفید و مؤثر باشم.
یاری‌ام کن تا در مسیر حق نلغزم، نشکنم و بی‌تفاوت نمانم.

ای مولای مهربان
سلامتی و طول عمر رهبر عزیزمان، این پرچمدار صبور و استوارِ راه ولایت را از خداوند برایش مسئلت دارم.
او که در این طوفان‌ها، چون کوهی ایستاده و چراغ راه مؤمنان است.
حفظش کن، یاری‌اش ده و سایه‌اش را بر سر این ملت مستدام بدار.

ای مهربان‌تر از پدر
آره خداوند متعال بخواه که دشمنان این ملت، چه آنان که در بیرون مرزها شمشیر کشیده‌اند و چه آنان که در لباس دوست اما با نیت دشمنی، درون این سرزمین رخنه کرده‌اند، همه را به قدرتش رسوا و نابود کند.
تفکرات ضداسلامی، ضدایمانی و ضدانسانی را از ریشه بخشکاند.
دل‌ها را به نور هدایتت زنده کند و جامعه‌مان را از آلودگی‌ها، از فتنه‌ها، از ظلمت‌ها پاک گرداند.

آقا جان
تو را به اشک‌های شبانه منتظران،
تو را به آه دل مادران چشم‌به‌راه،
تو را به خون شهیدان این سرزمین،
از خداوند متعال بخواه که فرج و ظهورش را نزدیک کند،
که جهان بی‌تو تاریک است.
که دل بی‌تو بی‌پناه است.
که زندگی بی‌تو معنایی ندارد.

مولای من
از خداوند متعال بخواه تا روز آمدنت، ما را در مسیر حق ثابت‌قدم نگه دارد و روزی برسد که در رکابت، با سربلندی بگوییم:
«لبیک یا صاحب‌الزمان»


اللهم عجل لولیک الفرج
زهرا مرادقلی

#به_قلم_خودم
#دلنوشته