حماسهای دیگر
آمده بودیم پرشورتر
امروز، مردم زاهدان پرشورتر از هر حضور دیگری حماسه آفریدند. سالها بود که خیابانهای این شهر چنین موجی از انسان، چنین طوفانی از ایمان و غیرت را به خود ندیده بود. امروز، زاهدان تنها یک شهر نبود؛ تپش یک قلب بود، ضربان یک ملت بود، قامت برافراشتهی مردمی که آمده بودند تا بگویند هنوز ایستادهاند، هنوز میدرخشند، هنوز باور دارند.
در کنار همهی دغدغهها، همهی زخمها، همهی سختیها، امروز عشق به ولی فقیه، همچون نخ تسبیحی پنهان اما استوار، دلها را به هم پیوند زده بود. مردم آمده بودند نه از سر عادت، نه از سر تکرار؛ آمده بودند از سر ایمان، از سر غیرت، از سر احساس مسئولیتی که در رگهایشان جاری است. آمده بودند تا بگویند: «ما وارثان حماسهایم و هرگاه لازم باشد، دوباره آن را میآفرینیم.»
امروز زاهدان، صحنهی ایستادن بود؛ صحنهی آنکه پیر و جوان، کودک و خردسال، بلوچ و فارس، زن و مرد، دست در دست هم، یک صدا شدند. گویی تاریخ دوباره ورق خورد و نام این شهر با حروفی درخشان بر صفحهی حماسههای ملی نقش بست.
و این تازه آغاز راه است…
از دل این حضور، امیدی تازه سر برمیآورد؛ امیدی که میگوید هرجا مردم باشند، هرجا دلها یکی شود، هیچ طوفانی توان خاموش کردن این شعله را ندارد. زاهدان امروز، پیامآور فردایی روشنتر است؛ فردایی که در آن، وحدت، ایمان و عشق به آرمانها، مسیر را روشن میکند.
✍️ زهرا مرادقلی
#به_قلم_خودم
#صبح_روشن
#حماسه_بیست_دو_بهمن
راز ایستادگی
صبحی سرد از بهمن است، اما دلها گرم است؛ گرم از یاد کسانی که برای آرامش امروز ما، گرمای جانشان را در مسیر وطن گذاشتند.
اگر کسی بپرسد راز این ایستادگی چیست،
میگویم: در این خاک، ریشههایی هست که با خون شهدا آبیاری شده؛ ریشههایی که هرگز در باد نمیلرزند.
از جوانانی میگویم که رفتند تا چراغ خانهها خاموش نشود. از پدرانی که بیصدا جنگیدند و مادرانی که با اشک، صبر را معنا کردند. از خانوادههایی که هنوز جای خالی عزیزشان را با سربلندی و ایمان پر میکنند و از رزمندگانی که امروز هم، در سکوت و بیادعا، بار امنیت و آرامش را بر دوش میکشند.
این سرزمین استوار مانده، نه فقط با دیوارهایش، که با دلهایی که هنوز به عهد خود وفادارند.
✍️ زهرا مرادقلی
#به_قلم_خودم
#صبح_روشن
صبح سرد بهمن
صبحی سرد از بهمن است، اما هوا بوی امید میدهد. پرچم در باد میچرخد؛ نه فقط پارچهای سهرنگ، که یادآور راهی که مردم با دستان خودشان ساختند.
اگر کسی بپرسد راز این آرامش چیست، لبخند میزنم و میگویم: در این سرزمین، ایمان فقط یک واژه نیست؛ ریشهای است که در دلها مانده، در کوچهها قدم میزند و در نگاه مردم برق میزند. از انقلابی میگویم که معنایش را مردم نوشتند. از پرچمی که هر رنگش قصهای از ایستادگی دارد. از مردانی که با تدبیر و باور، امنیت را دوباره به خانهها برگرداندند و از رهبری که بسیاری به وجودش تکیه میکنند و آن را مایهی ثبات میدانند.
این سرزمین هنوز ایستاده است، نه فقط بر خاک که بر شانههای نسلی که امید را از یاد نبرده.
✍️ زهرا مرادقلی
#به_قلم_خودم
#صبح_روشن
ابرقدرت جهان
ایران امروز، نهتنها یک بازیگر منطقهای، بلکه یکی از قدرتهای تأثیرگذار جهان است؛ کشوری که با اتکا به دانش بومی، اراده ملی و ظرفیتهای راهبردی خود، مسیر استقلال را با صلابت ادامه میدهد. جمهوری اسلامی ایران بارها اعلام کرده است که از حقوق مشروع خود در عرصه فناوری هستهای عقبنشینی نخواهد کرد؛ حقی که بر پایه دانش بومی، معاهدات بینالمللی و نیازهای توسعهای کشور بنا شده است.
ایران با تکیه بر توان علمی جوانان خود، فناوری هستهای را نه بهعنوان ابزار تهدید، بلکه بهعنوان نماد پیشرفت، اقتدار و حق حاکمیت ملی دنبال میکند. این مسیر، مسیری برگشتناپذیر است؛ زیرا ملتی که هزینه استقلال را پرداخته، هرگز اجازه نمیدهد فشار، تهدید یا تحریم، آیندهاش را تعیین کند.
قدرت هستهای ایران در کنار توان دفاعی، ژئوپلیتیک بیبدیل و عمق راهبردی منطقهای به این کشور جایگاهی بخشیده که هیچ معادلهای در جهان بدون در نظر گرفتن نقش آن کامل نیست. ایران ثابت کرده است که در برابر فشارها ایستادگی میکند، در برابر تهدیدها عقب نمینشیند و در مسیر پیشرفت، با اتکا به مردم خود، راهش را ادامه میدهد.
ایران امروز، صدای استقلال است؛ صدای ملتی که تصمیم گرفته آیندهاش را خودش بسازد.
زهرا مرادقلی
#مذاکرات
#ایران_قوی
#صبح_روشن
ما میآییم
امسال، بیستودوم بهمن برای ما فقط یک تاریخ نیست؛ رد زخمی است که بر روح جمعیمان نشست و ما را از نو ساخت.
امسال خیابانها بوی خاک بارانخوردهای را میدهند که زیر قدمهای مردم جان میگیرد؛ مردمی که جنگ را نه در کتابها، که در لرزش دیوارهای خانهشان لمس کردند و طعم تلخ کودتا را مثل جرعهای ناخواسته فرو دادند، اما خم نشدند، نشکستند و از دل همان تلخی، شیرینی ایستادن را آموختند.
بیایید امسال بیست و دو بهمن بیاییم، نه فقط برای یادآوری گذشته، بلکه برای اینکه به خودمان نشان دهیم هنوز میتوانیم مثل کوه بایستیم.
هر قدممان، مثل ضربان قلب شهری است که نمیخواهد خاموش شود.
هر نگاهمان، مثل پرندهای است که از میان دود و آتش بال میکشد و دوباره آسمانش را پس میگیرد، امسال، حضور ما فقط حضور نیست؛ اعلام حیات است. اعلام اینکه ما از دل تاریکی عبور کردیم و حالا با چشمانی بازتر، با قلبی محکمتر، میخواهیم آینده را خودمان بسازیم.
بیایید بیستودوم بهمن را به روزی تبدیل کنیم که تاریخ بعدها دربارهاش بگوید: «مردمی که جنگ را دیدند، اما امید را از دست ندادند؛ مردمی که زخم خوردند، اما برای فردای بهتر، دوباره برخاستند.»
✍️ زهرا مرادقلی
#به_قلم_خودم
#بیستودوبهمن
#صبح_روشن
پیامی از جنس آرامش
سرگرم مهمانی بودیم که صدای پیامک بلند شد. یکی از دوستان نوشته بود: «حضرت آقا ارواحنافداه پیام تلویزیونی دارند؛تلویزیون را نگاه کن.»
بچههای کوچک خانه اجازه تعویض شبکه نمیدادند و اینترنت هم یاری نمیکرد. نیم ساعتی گذشت تا توانستم گوشی را بردارم. کلیپ و متن پیام در کانالها منتشر شده بود.
همان لحظه که چهرهی مبارکشان را دیدم، آرامشی عمیق در وجودم نشست؛ آرامشی که انگار از جنس اطمینان و مهربانی بود.
لبخندشان که در قاب تصویر نشست، شادی لطیفی در دلم جوانه زد.
بار اول که پیام را دیدم، اصلاً سخنانشان را نمیشنیدم؛ محو نگاه و چهرهی نورانیشان شده بودم.
در بار دوم، گوشهایم را تیز کردم و دلم را آمادهی شنیدن، بعد از شنیدن، همانجا با خود عهد بستم که امسال پرشورتر از هر سال حضور پیدا کنم؛ حضوری از سر باور و یقین، از سر محبت و اعتقاد و از سر تکلیف قلبی .
✍️ زهرا مرادقلی
#به_قلم_خودم
#صبح_روشن
#لبیک_یا_خامنهای
