از خلوص باکری‌ها تا عزت ملی

در روزهای سخت محاصره آبادان، وقتی راه زمینی بسته بود و خط نبرد تشنه حتی یک قبضه اسلحه، مهدی باکری و حسن شفیع‌زاده با یک قبضه خمپاره ۱۲۰ میلی‌متری عازم خط مقدم شدند. ناخدای لنجی در ماهشهر شرط کرد: تنها در صورتی شما را به آبادان می‌برم که صدها کیسه آرد بار لنج را خالی کنید.

آن مردان بزرگ، بدون هیچ ادعا و تکبری، دو روز تمام زیر آفتاب سوزان خوزستان آستین بالا زدند، سنگینی کیسه‌های آرد را بر دوش کشیدند و بار لنج را خالی کردند تا فقط فرصت جابه‌جایی آن یک خمپاره‌انداز و حضور در خط مقدم برای دفاع از خاک و ناموس میهن را پیدا کنند. آنان عزت را نه در عافیت‌طلبی و کرنش، بلکه در زحمت، ایثار و ایستادگی بر سر آرمان‌هایشان می‌دیدند.

امروز اما، در برابر جبهه‌ای که همچنان دشمنی‌اش روشن است، پافشاری بر مذاکرات غیرشرافتمندانه و عقب‌نشینی در برابر زیاده‌خواهی‌ها، فاصله‌ای عمیق با مکتب همان مردان خستگی‌ناپذیر دارد.

همان‌طور که رهبر انقلاب بارها تأکید کرده‌اند، مذاکره زیر سایه تهدید و زورگویی، نه نشانه‌ دیپلماسی هوشمندانه، که عقب‌نشینی غیرشرافتمندانه است.

غیرت باکری‌ها به ما آموخت که عزّت و امنیت یک ملت با تخلیه کیسه‌های سنگین رنج و ایستادگی به دست می‌آید، نه با امضای توافقاتی که شرافت ملی را زیر سؤال می‌برند. راهِ اقتدار، تکیه بر توان خستگی‌ناپذیر داخلی و ایستادگی شجاعانه است، نه دل‌بستن به وعده‌های پوچ دشمنان.

روزهایی بود که عزت و شرف، نه در پشت میزهای اتوکشیده، که در عرق جبین و آماس دست‌های مردان خدا معنا می‌شد.

شهیدان مهدی باکری و حسن شفیع زاده برای این‌که تنها یک خمپاره‌انداز بگیرند و راهی خط مقدم آبادان شوند، شانه زیر بار سنگین هزار کیسه آرد روی لنج گذاشتند. هزار بار خم شدند و قامت راست کردند، نه برای سهم‌خواهی و جاه‌ومقام، بلکه تنها برای این‌که اجازه دفاع از خاک و ناموس‌شان را پیدا کنند. مردانی که قیمت غیرت را با عرق پیشانی و خون دل پرداختند، اما یک قدم از غرور ملی عقب ننشستند.

امروز و در معرکه نبردی دیگر، چقدر فاصله است میان آن قامت‌های استواری که برای گرفتن سلاح، بار هزار کیسه آرد را به دوش کشیدند، با مسئولانی که چشم به میزها و دست‌های دشمن دوخته‌اند؛ مسئولانی که به دنبال مذاکراتی می‌دوند که رهبر شهید بارها تاکید کردند شرافتمندانه نیست.

تفاوت در همین‌جاست؛ یکی برای حفظ عزت ملت، سنگین‌ترین کارها را به جان می‌خرید تا دستش پیش بیگانه دراز نشود؛ و دیگری برای جلب رضایت دشمن، عزت یک ملت را در سراب سازش به حراج می‌گذارد.

راه باکری‌ها به ما آموخت که اقتدار از درون لنج‌های به خوزستان و سنگرهای شلمچه می‌روید، نه از دل مذاکراتی که فرجامی جز تحقیر ندارد. تاریخ فراموش نخواهد کرد آنان را که پای شرف ایستادند و آنان را که عزت کشور را معامله کردند.

✍️زهرا مرادقلی 

#به_قلم_خودم 

#مدار_نوشتن 

#یالثارات_الحسین 

#یالثارات_الخامنه‌ای