صبح سرد بهمن

صبحی سرد از بهمن است، اما هوا بوی امید می‌دهد. پرچم در باد می‌چرخد؛ نه فقط پارچه‌ای سه‌رنگ، که یادآور راهی که مردم با دستان خودشان ساختند.
اگر کسی بپرسد راز این آرامش چیست، لبخند می‌زنم و می‌گویم: در این سرزمین، ایمان فقط یک واژه نیست؛ ریشه‌ای است که در دل‌ها مانده، در کوچه‌ها قدم می‌زند و در نگاه مردم برق می‌زند. از انقلابی می‌گویم که معنایش را مردم نوشتند. از پرچمی که هر رنگش قصه‌ای از ایستادگی دارد. از مردانی که با تدبیر و باور، امنیت را دوباره به خانه‌ها برگرداندند و از رهبری که بسیاری به وجودش تکیه می‌کنند و آن را مایه‌ی ثبات می‌دانند.
این سرزمین هنوز ایستاده است، نه فقط بر خاک که بر شانه‌های نسلی که امید را از یاد نبرده.

✍️ زهرا مرادقلی
#به_قلم_خودم
#صبح_روشن