پای درس باران
در تربیت فرزندانمان همیشه می‌گوییم:اگر به کودک شکلاتی دادی و او در عوض، سنگ‌ریزه‌ای به شیشه‌ی خانه‌ات زد، بار دوم دستت را به سمت او دراز نکن؛ چرا که او هنوز مفهوم هدیه را نفهمیده است.
حال حکایت ما و جهان‌خواران است. ما ملت مبعوث شده، سال‌هاست پای میزهایی نشسته‌ایم که خروجی‌اش برای ما، «پایبندی یک‌طرفه» بود و برای آن‌ها، گستاخی بیشتر. ما علی‌الاصول با هر مذاکراتی که فرسنگ‌ها با نگاه تیزبین و حکیمانه‌ی رهبرمان فاصله داشته باشد، مخالفیم. چطور می‌توان به عهدی دل خوش کرد که تا به امروز، حتی به یکی از مفاد آن عمل نشده است؟ نگاهی به ویترین منطقه بیندازید؛ در حالی که ما روی کاغذها بحث می‌کردیم، آن‌ها در حال بازسازی و تکمیل پایگاه‌های نظامی‌شان در اطراف ما هستند و امروز، خنجرشان را بر پیکر پاک حزب‌الله و مردم مظلوم و مقتدر لبنان فرود می‌آورند.
مذاکره با عهدشکنان، تربیت کردن گرگ با بره‌هاست، امروز روز خوابیدن در لالایی وعده‌های پوچ نیست؛ روز برخاستن است. ما ملت مبعوث شده، در روز تشییع برحق‌ترین نائب امام عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف)، علاوه بر حضور در تجمعات، این فریاد از عمق جان برآمده را سر خواهیم داد تا بدانند راه ما، راه سازش با شیطان بدعهدی پیمان شکن نیست.
«در روز تشییع ولی، یک‌صدا برمی‌خیزیم با خط سازش و مکر، بی‌امان می‌ستیزیم شعار ما یک کلام، در این جهاد و قیام: مِثْلی لایُبایِعُ مِثْلَ یَزید!»
«پیام ملت ما در عزا و روز تشییع علی‌الاصول باید برخاست در خط ولی فریاد ما به هر که دارد هوای سازش: مِثْلی لایُبایِعُ مِثْلَ یَزید!»
✍️ زهرا مرادقلی
#به_قلم_خودم
#رها_نویسی
آقاجان، رهبر شهیدم…
کجایید که ببینید با رفتنتان چقدر تنها شدیم؟ دل آدم مچاله می‌شود وقتی می‌بیند با یک تفاهم‌نامه، تمام آن خون دل‌ها و ایستادگی‌های شما فراموش شد. آقاجان، شما شاهد باش که ما چقدر فریاد زدیم این راه، جز عمرسوزی و خسارت محض نیست. ما موافق این روزها نبودیم و نیستیم. غصه، راه گلویمان را بسته؛ انگار با این امضاها، خون پاک شما و تمام شهدا دوباره به زمین ریخت و پایمال شد…
✍️ زهرا مرادقلی
#به_قلم_خودم
الهی و سیدی، تو خود شاهدی که در این روزهای سخت، با دلی شکسته و چشمانی بارانی به آستانت پناه آوردیم. آقاجانم را از ما گرفتند و داغش را تا ابد بر جانمان نشاندند؛ اما غصه ما آنجا جگرسوز شد که دیدیم کلامش روی زمین ماند و با عاملان آن خون‌های پاک، عهد مصلحتبستند. بارالها، تو گواهی که ما راضی به این سازش نبودیم؛ چقدر فریاد زدیم، چقدر دویدیم و چه خون‌دل‌ها خوردیم تا این متن تلخ امضا نشود، اما افسوس که شد…
معبود من، دلمان خون است از سکوت آن‌ها که تریبون دینت در دستشان بود، اما در گوشه عافیت، دین را از سیاست جدا دیدند. وارد میدان روشنگری نشدند و زبان به مطالبه وا نکردند. خدایا، اگر از این عهد تلخ، خسارتی به این سرزمین و عقیده وارد شود، تو خود در دادگاه عدل قیامتت از آنان که باید فریاد می‌زدند و دم فروبستند، حساب بکش.
ای قادر متعال، به حق همان خون‌های مطهر سوگند، که ما فرزندان مکتب عاشوراییم. ما غریبانه پای عهد ازلی اباعبدالله الحسین (علیه السلام) ایستاده‌ایم و فریاد«مِثْلِی لَا یُبَایِعُ مِثْلَهُ» تا آخرین نفس در جانمان طنین‌انداز است. هرگز دستمان به بیعت با یزید زمان آلوده نخواهد شد؛ تو خود یار و یاور این دل‌های عزادار و بی‌قرار باش.
✍️ زهرا مرادقلی
#به_قلم_خودم
.
آقای قالیباف درست میگید خونخواهی اصلی امام حسین کشتن شمر نبود
اما مختار با کشتن شمر و خونخواهی از تک تک قاتلان امام حسین امنیت هزینه امام کشی علنی رو به شدت بالا برد و کاری کرد که دیگه هیچ صاحب قدرتی جرئت کشیدن شمشیر به روی امامان بعدی را نداشته باشد
عبدالملک مروان هم اما هیچوقت جرئت پیدا نکرد کار یزید را تکرار کند
اما حالا با این توافق ها و مذاکره ها با امریکا ؛ آمریکا برای کشتن رهبر بعدی هیچ ترسی به دل خودش راه نخواهد داد
شما نباید مسئله بالابردن هزینه زدن رهبر جامعه رو در حد انتقام و کینه تقلیل بدین
ڪانال “شهیدحسن‌مختارزاده”
.🌷.
گوساله سامری زمانه
وقتی موسی (علیه السلام) برای میقاتی چهل روزه به کوه طور رفت، جامعه‌ای که معجزات شکافتن نیل را به چشم دیده بود، در غیبت کوتاه او قافیه را باخت. سامری از همان طلاهایی که دیروز زینت‌شان بود، گوساله‌ای ساخت که صدایی توخالی داشت و چه زود عهدها فراموش شد، چرا که «جهل ملموس» همیشه راحت‌تر از «حقیقت غایب» پرستیده می‌شود.
امروز، تاریخ در غیبت دردناک و چهارماهه رهبر شهیدمان—پس از پنجاه و اندی سال مبارزه بی‌امان با شیاطین زمان—تکرار می‌شود. هنوز گرد و غبار رفتن او ننشسته که گوساله‌های مدرن سیاست سر برآورده‌اند. سرانی که باید پاسدار آن خون و خط فکری می‌بودند، در پشت پرده با همان شیاطین هم‌پیمان شده‌اند و بیانات و هشدارهای آن پیر فرزانه را به ثمن بخس فروختند.
در این میان، شگفت‌آورترین پرده‌ی این نمایش آنجاست که هر کس از سر دلسوزی ابراز نگرانی کرد و هشدار داد، برچسب «وحدت‌شکن» و «عدم ولایت‌پذیری از رهبر جدید» خورد!
اما تفاوت بیداردلان با سامری‌پرستان در یک منطق صریح و قانونی نهفته است: طبق قانون اساسی، حتی رهبری نیز اختیارات مطلق و بی‌حدومرز خارج از چارچوب ندارد؛ چرا که در غیر این صورت، قانون ما به «دیکتاتوری» بدل می‌شد.
خود رهبر شهید نیز بارها در بیاناتشان به این موضوع اشاره کرده بودند که قرار نیست رهبری در تمام جزییات اجرایی و تصمیمات نهادهای قانونی کشور دخالت کند یا نظر خود را تحمیل کند؛ چرا که در این صورت، فلسفه وجودی نهادهای انتخابی مثل مجلس، دولت و شورای عالی امنیت ملی کاملاً از بین می‌رفت و تفکیک قوا بی‌معنا می‌شد.
در قضایایی مانند برجام یا سایر معاهدات و تصمیمات کلان، مسیر قانونی طی شد: دولت مذاکره کرد، شورای عالی امنیت ملی بررسی کرد و مجلس آن را تصویب کرد. ورود فرای قانون رهبری در چنین فرآیندهایی، عملاً به معنای تعطیل کردن قانون اساسی و ساختار جمهوریت بود؛ چیزی که خود ایشان بیش از هر کس دیگری پاسدار آن بودند و نمی‌خواستند بدعت حکمرانی فردی بگذارند.
اما تلخی ماجرا امروز در اینجاست:
کسانی که در زمان حیات ایشان، از این «خویشتن‌داری قانونی و اصولی رهبری» سوءاستفاده کردند و مسیر خودشان را رفتند، امروز پشت واژه «ولایت‌پذیری» پنهان شده‌اند. آن‌ها از ساختار قانونی سوءاستفاده می‌کنند تا دهان منتقدان دلسوز را ببندند؛ در حالی که فراموش کرده‌اند خونخواهی و پاسداری از آرمان‌های آن رهبر شهید، با سکوت در برابر انحرافات هم‌خوانی ندارد.
قانون اساسی ابزاری برای حفظ توازن و جلوگیری از استبداد است، نه سپری برای مصونیت سرانی که عهد پنجاه ساله با آرمان‌های انقلاب را به فراموشی سپرده‌اند.
نقد، دیده‌بانی و هشدار، عین ولایت‌پذیری و پاسداری از خون شهیدان است. چطور می‌توان چشم بر انحراف از اصول پنجاه ساله بست؟ موسی بازخواهد گشت و الواح حق را بر سر سامری‌های زمانه خواهد کوبید؛ اما وای بر کسانی که در غیبت او، به صدای توخالی یک گوساله دل خوش کردند.
✍️ زهرا مرادقلی
#به_قلم_خودم