حقیقت زیر آوار هیاهو نمی‌میرد

این روزها ماجرای «بت بعل» و مخصوصاً آتش‌زدن آن در ایران، چنان بزرگ‌نمایی شده که انگار قرار است ذهن مردم از حقایق و مسائل اصلی دور شود. در حالی که همین آتش‌زدن، بسان سوزاندن پرچم های آمریکا و اسرائیل و آتش زدن عروسک های شبیه سران ظلم، است و با همان هدف آتش زده شد؛ حرکتی نمادین برای اعلام انزجار و نفی ستمگران جهان و آرزو پرشدن زمین از عدل و عدالت، همان سنت دیرینه‌ی انسان ها که نشانه های ستم را می‌سوزانند تا یادآور شوند ظلمت و تاریکی ماندگار نیست.

اما انگار برخی از جریان‌های آلوده، جریان‌های حاشیه ساز و نخاله‌های اطراف کشور، با برجسته‌کردن این موضوع تلاش می‌کنند تا حواس مردم را از واقعیت‌های تلخ و مهم‌ ایران و جهان منحرف کنند؛ از پرونده‌‌ی جنایات فاجعه بار جزیره‌ی کثیف اپستین، از نقض آتش‌بس غزه و حتی از ظلم‌ها و جنایت‌هایی که در کودتای 18 و 19 دی ماه رخ داد. انگار می‌خواهند این دردها کم‌کم به حاشیه برود، از تب‌وتاب بیفتد و در نهایت به فراموشی سپرده شود؛ در حالی که باید زنده بماند تا درس عبرتی برای آینده باشد، هر چند تجربه نشان داده که هیچ حقیقتی با حاشیه‌سازی خاموش نمی‌شود. آگاهی اگر زنده بماند، اجازه نمی‌دهد ظلم با تغییر موضوع و بازی رسانه‌ای از زیر بار پاسخ‌گویی فرار کند.

اللهم عجل لولیک الفرج

✍️ زهرا مرادقلی

#به_قلم_خودم
#صبح_روشن
#بعل