مجمع‌الجزایر سکوت

در نقشه‌های جغرافیایی، «سنت جیمز کوچک» تنها نقطه‌ای سبز در میان آبی بی‌کران کارائیب بود؛ اما در دنیای واقعی، آنجا «حیاط خلوت خدایان زمینی» بود.
حقایق این جزیره، داستان یک جرم ساده نیست؛ داستان یک مهندسی فساد است:
جت لولیتا اکسپرس: پرنده‌ای آهنی که نه مسافر، بلکه «کالا» جابه‌جا می‌کرد؛ دخترانی که رویاهایشان در ارتفاع 30 هزار پایی ذبح می‌شد.
معبد مرموز: ساختمانی با گنبد طلایی در بلندترین نقطه جزیره که نه برای عبادت، بلکه طبق شواهد شهود، مکانی برای ضبط مخفیانه بزرگ‌ترین لغزش‌های قدرتمندان بود؛ اهرم فشاری برای تضمین سکوت ابدی.
شبکه‌ی نامرئی: از کاخ باکینگهام تا کاخ سفید، از آزمایشگاه‌های علمی تا استودیوهای هالیوود؛ اپستین تنها یک قاچاقچی نبود، او «دلال نفوذ» بود که با استفاده از ضعف‌های اخلاقی نخبگان، برای خود مصونیت خریده بود.
حقیقت تلخ: اپستین در سلولش مرد (یا کشته شد یا فراری داده شد و به اسرائیل برگشت)، اما جزیره همچنان ایستاده است؛ همچون یادآوری سهمگینی که می‌گوید: وقتی ثروت بی‌حد با قدرت سیاسی گره بخورد، قانون فقط برای کسانی است که توان خرید یک جزیره خصوصی را ندارند.

✍️ زهرا مرادقلی
#به_قلم_خودم
#صبح_روشن
#جزیره_اپستین