بانو جان… در پس شلوغی این روزها و مادری کردن برای دخترهایم، هر وقت دلم می‌گیرد، یاد آرامش حرمت می‌افتم. قم برای من همیشه همان کنج امنی بوده که می‌شود زیر سایه‌اش نفس تازه کرد. امروز در سالروز هجرانت، دلتنگ‌تر از همیشه‌ام. ای کریمه اهل‌بیت، دعایمان… بیشتر »

  معماری وحدت در سایه تهدید گاهی در میانه‌ی غبار و هراس، انسان‌هایی ظهور می‌کنند که حضورشان شبیه به همان والد پاسخ‌گو و غایب‌نشده در نظریه‌های تحولی است؛ کسانی که در اوج ناامنی و اضطراب محیطی، ثبات درونی خود را تسلیم تهدید نمی‌کنند و تمام‌قد برای حفظ… بیشتر »

نگهبان صبور متن شب هنوز سنگینی خودش را روی قم پهن کرده بود که اولین پچ‌پچ‌ها از راهروهای بیمارستان بیرون زد. از آن شب‌هایی که هوا بوی باران نمی‌دهد، اما فضایش آن‌قدر متراکم است که انگار آسمان، سینه‌اش را روی زمین گذشته تا نفس بکشد. بیست و نهم شهریور… بیشتر »

نامه‌ای از سویدای دل بسم الله الرحمن الرحیم محضر مبارک رهبر معظم انقلاب اسلامی، حضرت آیت‌الله سید مجتبی حسینی خامنه‌ای (دام‌ظله العالی) سلام علیکم و رحمت‌الله و برکاته این کلمات، نجواهای بانوی ست از جنس همین مردم؛ مادری که خانه را سنگر آرامش می‌داند و… بیشتر »

خطاب به پسر مولوی عبدالحمید اسماعیل‌زهی حق‌طلبی و رعایت انصاف، از نخستین آموزه‌های اسلام و سیره بزرگان دین است. انتظار می‌رود کسانی که در فضای عمومی جامعه سخن می‌گویند، به‌ویژه فرزندان چهره‌های شناخته‌شده، متانت، دقت و تحقیق را سرلوحه موضع‌گیری‌های خود… بیشتر »

عصر عزت شیعه روزهایی بود که خلافت عباسی از درون می‌پوسید و از بیرون می‌لرزید. شورش صاحب الزنج* در بصره و قیام یعقوب لیث در ایران، خواب را از چشم دستگاه بغداد گرفته بود و خلفا، اسیر و بنده قدرت‌نمایی غلامان ترک خویش شده بودند. در میان این همه آشفتگی و… بیشتر »

آچار فرانسه    او سال‌ها با هویت کاذبی به نام آدم گره‌گشا زندگی می‌کرد؛ همان شخصی که همه برای باز کردن پیچیده‌ترین گره‌های اجرایی و عاطفی زندگی‌شان به سراغش می‌آمدند. در تمام جمع‌ها و روابط، نقشی شبیه به یک آچار فرانسه را ایفا می‌کرد؛ ابزاری بی‌نقص،… بیشتر »

مثل خواب بوی خاک خیس‌خورده‌ی گورستان همیشگی‌ست، اما آن روز انگار سنگین‌تر از همیشه بر سینه می‌نشست، رفته بودم برای بدرقه‌ی دوستی که دیروز بود و امروز تنها نامش بر سنگی سیاه حک می‌شد. آدمیزاد عجب موجودی‌ست؛ تا وقتی نفس می‌کشد، دنیا را چنان همیشگی… بیشتر »

بامداد27شهریور1405، میدان دکتر حسابی حضور شبانه مردم در خیابان‌ها و تجمعات، فراتر از یک ابراز همدردی یا سوگواری ساده، راهبردی هوشمندانه برای حفظ اقتدار و امنیت ملی است. در شرایطی که جبهه‌های نبرد درگیر مواجهه مستقیم با دشمن است و کشور در مسیر خونخواهی… بیشتر »

مخاطب: جناب یوسف پزشکیان اولاً بحث مردم درباره یمن، تمکن مالی یا سطح رفاه اقتصادی آن‌ها نبود، بلکه مقایسه اراده و ایستادگی بود. مردم می‌گویند مردم یمن، با وجود تمام محدودیت‌ها و عدم پیشرفت‌های گسترده در عرصه‌های علم و اقتصاد، توانستند در برابر دشمنان… بیشتر »

کارزار محاکمه روحانی از اونجایی که نظر مردم خیلی برای روحانی مهمه، و هی از رفراندوم و نظرسنجی حرف میزنه حتما این کارزار رو امضا کنید  تو چهار روز ۳۳ هزار امضا گرفته ان‌شاءالله که پاک نکنن کارزار رو کلیک و امضا کنید👇 https://www.karzar.net/346730 لطفا تو… بیشتر »

  جناب آقای عارف، معاون اول محترم رئیس‌جمهور. کاش به‌جای عذرخواهی‌های تکراری و گره زدن معیشت مردم به رفتار دشمن و تفاهم‌نامه‌های کاغذین، نگاهی واقع‌بینانه به عملکرد مدیریت خود می‌انداختید. واقعیت این است که وضعیت فعلی اقتصاد کشور و تورم افسارگسیخته‌ای… بیشتر »

سفر به قاره های کاغذ کتاب را که باز می‌کنم، انگار کلید می‌چرخد و قفلی سنگین روی فصلی تازه از وجودم باز می‌شود؛ انگار مسافری هستم که پای بر ساحل سرزمینی ناشناخته می‌گذارد. برگ زدن صفحات، شبیه قدم زدن در تالار آینه‌هاست؛ هر واژه انعکاسی است از فکر، ترسی… بیشتر »

  پناه قاب های رنگی تصویرها از سایه محو و سیاه و سفید تا تصویری تمام رنگی پشت سرهم ردیف شده بودند. جلوی یکی از عکس‌ها مکث کردم، نگاهم روی آن قاب زنده و تمام‌رنگی قفل شد و بی‌اختیار مرا با اشک به همان روز پر از التهاب برد؛ روزهایی که کشور بسان این روزها… بیشتر »

نخ ابریشمی نامرئی    آغوش مادر، نخستین بوم امنیست که نقش هستی بر آن جان می‌گیرد؛ جایی که هر ضربان قلبش، نغمه‌ای ماندگار برای آرامش جان فرزند می‌شود. رابطه مادر و فرزند، تنها یک پیوند خونی نیست، بلکه رقص صامت و شکوهمند باغبانیست با خاک؛ مادر، همان خاک… بیشتر »

روایت برادری قصه شهامت غروب سیستان و بلوچستان، قصه‌ای کهن از نجابت، پایداری و شهامت را در سینه دارد؛ سرزمین مردان و زنانی که در پهنه آفتاب‌سوخته‌اش، دل به آموزه‌های برادری و وحدت داده‌اند. در این میان، نام و یاد عالم بزرگ اهل‌سنت، مولوی یوسف گرگیج… بیشتر »

کشکول دلتنگی   باز هم بی‌هوا، دلم هوای‌تان را کرده، کلیپ‌ها و تصویرهای‌تان را زیر و رو می‌کنم، اما هیچ کدام نه تنها مرهمی برای این بی‌قراری نمی‌شوند، بلکه همچون نمک بر زخم دلم می‌پاشند دلم سخت به تنگ آمده؛ آن‌چنان بی‌اندازه و بی‌مرز که هیچ واژه‌ای در… بیشتر »

خائنین به وطن، عزیزان مسئولین   شاید خیلی‌ها لبه‌ی تیز نقد را به سمت این بازیگر مثلاً هنرمند بگیرند و او را سرزنش کنند، اما من حتی او را لایق خطاب هم نمی‌دانم. خطاب من به آن مسئولانیست که فردا روز، دوباره با اشک‌های تمساح امثال او آغوش می‌گشایند و بستر… بیشتر »

باران، نفس و دیگر هیچ   صدا قطرات تند باران که به زمین فرو می‌نشینند با آواز پرندگان دور از چشم، مرا چند ثانیه‌ای از روزمرگی‌های خسته کننده دور می‌کند. به قطرات باران می‌اندیشم؛ هر قطره که بر زمین می‌چکد دیگر آن قطره سابق نیست، آدمی هم هر آن که نفس… بیشتر »

رد غبار   ساعت از چهار گذشته و آفتاب صاف افتاده وسط اتاق روی گل‌های قالی، از همان نورهای کش‌دار و بی‌رمق عصر که انگار تمام رمق روز را کشیدند بیرون و فقط سایه‌های دراز جا گذاشتند. آدم گاهی بیدار می‌شود، راه می‌رود، چای دم می‌کند، کلید را توی قفل… بیشتر »

❗️ کارزار محاکمه روحانی   از اونجایی که نظر مردم خیلی برای روحانی مهمه، و هی از رفراندوم و نظرسنجی حرف میزنه حتما این کارزار رو امضا کنید تو چهار روز ۳۳ هزار امضا گرفته ان‌شاءالله که پاک نکنن کارزار رو   کلیک و امضا کنید👇 https://www.karzar.net/346730… بیشتر »

مادر بی تکرارترین رزق دنیا    آدم‌های مهربان، چشمه‌های پنهان در کویر زندگی هستند؛ همان نعمت‌های زلالی که بی‌دریغ می‌جوشند تا تشنگی روحمان را فرو بنشانند. آن‌ها مثل سایه‌سار درختی کهنسال در ظهر داغ تابستانند؛ پناهی امن که بی‌سروصدا، سنگینی آفتاب روزگار… بیشتر »

آرامش دل‌ها نماز، همان خلوت دل و جان کندن از هیاهوی جهان است؛ فرار از دغدغه‌ها و پناه بردن به آغوش آرامش بی‌کران، وقتی می‌شود در سجاده‌ای کوچک، از تمام هیاهوها و تلخی‌های دنیا فاصله گرفت، چرا باید جانم را با دویدن‌های بی‌حاصل در معرض فرسایش قرار دهم؟… بیشتر »

بعضی روزها در تقویم، جنس متفاوتی دارند؛ مثل ۱۷ شهریور، سالروز ولادت رهبر عزیزمان، حضرت آیت‌الله سید مجتبی حسینی خامنه‌ای. رهبر شایسته‌ای که پس از شهادت پدر بزرگوارشان، رهبر شهیدمان، با انتخاب هوشمندانه مجلس خبرگان، پرچمدار مسیر عزت و اقتدار گشتند؛ همان… بیشتر »

وقتی می شود فاصله گرفت بیهوده نمی جنگم ! چرا باید بیهود جنگید برای چیزهایی که نمی توانی تغییرشان بدهی؛ نه…همیشه جنگیدن خوب نیست! این را من می گویم که خیلی در این زندگی نابرابر جنگیده ام! جنگیده ام تا شاید بتوانم چیزی را عوض کنم… جنگیده ام… بیشتر »

امانت سپید، گواه سرخ پرده‌های حریر هنوز با نسیم خلیج می‌رقصیدند و حیاط خانه پر بود از عطر گلاب و صدای پچ‌پچ‌های شادانه. این پیراهن سپید، آماده بود تا در آینهٔ شمعدان، تصویر لبخند عروسی را ثبت کند که فردا را روشن‌تر از امروز می‌دید. اما شامگاه که رسید،… بیشتر »

روایت سرخ سپید در کوچه‌های بندر کوهستک، بوی دریانسیم با صدای هل‌هل و کل زدن زن‌ها آمیخته بود. سپیدی این لباس، قرار بود نشانه‌ای باشد از آغازی نو، فرداهایی روشن و لبخندهایی که در آینه شب عقد به یکدیگر گره می‌خوردند. اما ناگهان آسمان شب شکافته شد. صدای… بیشتر »

عیار کارنامه، نه بازی با الفاظ وسط همین گرمای شهریور، وقتی داغی آفتاب به رویت می‌زند و هوا دم می‌کند، بیشتر از همیشه می‌فهمی که فرق است بین کسی که زیر سایه‌بان نشسته و از مصلحت دم می‌زند، با کسی که وسط میدان ایستاده و ریه می‌سوزاند. قصه‌ی این روزها و… بیشتر »

شوق پرواز در طوفان باروت   شهریور ۵۷ با داغ سنگین سینما رکس آغاز شده بود. خشم و اندوه در رگ‌های شهر می‌دوید و کابینه جدید با شعار آشتی ملی سعی داشت آبی بر این آتش بپاشد. اما نسیم بیداری وزیدن گرفته بود؛ راهپیمایی با شکوه عید فطر در تپه‌های قیطریه و به… بیشتر »

روایتی از ۱۶ شهریور ۵۷ اگر ۱۷ شهریور نقطه‌ای بی‌بازگشت در تاریخ بود، ۱۶ شهریور همان موج عظیمی بود که آرام اما سنگین به راه افتاد تا دست استبداد را از آسمان شهر کوتاه کند. هنوز غبار راهپیمایی با شکوه عید فطر در قیطریه بر زمین ننشسته بود که پنج‌شنبه ۱۶… بیشتر »

پشت درهای بسته‌ی خلوت گاهی روزهایی می‌رسند که کلاف زندگی گره‌می‌خورد؛ نه فقط از سنگینی کارهای خانه یا شلوغی بچه‌ها، بلکه از دلخوری‌های ناگفتنی. از آدم هایی که انتظارش را نداشتی و دلت را آزرده، از شانسی که انگار هیچ‌وقت روی خوشش را به تو نشان نمی‌دهد و… بیشتر »

مدال افتخار بر سینه عقب‌نشینی خدا قوت آقای قالیباف! خدا قوت تیم کارکشته و پرادعای مذاکره‌کننده! دست‌مریزاد که تپه‌های استراتژیک علی‌الطاهر هم سقوط کرد و با چشم خودمان دیدیم سقوط یک‌به‌یک سنگرهایی را که روزی خط قرمز امت اسلام بود. حزب‌الله، آن دژ… بیشتر »

کفنی از جنس اهتزاز گاهی خط قصه جوری پیش می‌رود که غربت و غیرت در یک نقطه به هم می‌رسند؛ آنجا که قدم‌ها برای دفاع از خانه به راه افتادند و دل‌ها لبریز از امید بودند. در هیاهوی آن شب، طنین یاحسین فضای خیابان را پر کرده بود و هر دست، پرچمی را در دل تاریکی… بیشتر »

آینه دار طلوع شب که می‌آید، پرده‌ی تاریکش را آرام و بی‌صدا روی همه‌چیز می‌کشد؛ انگار دنیایی با تمام شلوغی‌ها و غوغایش، زیر این چادر سیاه به خواب می‌رود تا خستگی روز را از تن بیرون کند. آیه «وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَى» دقیقاً همین تصویر رویایی و پرتأمل… بیشتر »

طعم گس انتظار بوی نان تازه‌ای که همسایه خریده بود، تا بالای پنجره می‌آمد. کتری روی بخاری برقی کنج اتاق قیژقیژ می‌کرد و صندلی چوبی، مثل هر روز، منتظر نشستن کسی بود که صدای پاهاش توی راهرو بپیچد. خانه خیلی ساکت بود؛ از آن سکوت‌هایی که حواس آدم را به… بیشتر »

ابي حمزه ثمالي از امام سجاد(علیه السلام) پرسيد: يابن رسول‌الله، مرا از اماماني خبر ده که پس از رسول خدا اطاعتشان بر ما واجب است؟ امام يکايک ائمه اطهار(عليهم السلام) را شمرد و رسيد به نام مبارک امام جعفر(علیه السلام) که فرمود: نام او در نزد اهل آسمان… بیشتر »

طلوع کرامت روزگاری در دل صحراهای خشک و بی‌پناه، جهالت را با بیل بر تندخاک پیاده می‌کردند. دخترکان بی‌گناه، پیش از آن‌که گرمای آغوش مادر را به درستی بچشند، زیر سنگینی خروارها خاک خاموش می‌شدند. آن روزها، جسم زن بود که به گور سپرده می‌شد؛ تندیس معصومیتی… بیشتر »

بر مدار مروت شاید اگر کسی در سال‌های دهه هفتاد پایش به خاکی‌های جنوب شرق افتاده بود، باورش نمی‌شد روزی بیاید که آن غروب‌های سنگین و پر از اضطراب کوهستان‌های جوپار و پهنه‌های کویر، رنگ آرامش به خود بگیرد. آن روزها نام عیدوک بامری و آدم‌هایش، مثل سایه‌ای… بیشتر »

سلام آقاجان… این روزها هرچی کلیپ و سخنرانی و عکس‌های شما رو نگاه می‌کنم، این دلتنگی اصلاً کم نمیشه. دلتنگ صداتونم، دلتنگ همون نگاه آرامش‌بخشتون… با این‌که تو کل این سال‌ها، غیر از رسانه فقط یک‌بار صدای قشنگتون رو از نزدیک شنیدم، ولی هیچی این… بیشتر »

در آغوش سکوت   خدا نه در هیبت رعد، که در نجواهای پنهان شبانه جاری است؛ همان دست مهربانی که ریشه‌های روح را در تاریکی نوازش می‌کند و از دل سنگ، چشمه‌ی روشنی می‌سازد. او آن سجاده‌ی بی‌دریغی است که روی زمین تنها پهن شده؛ خدایی که با صبوری یک مادر، بندبند… بیشتر »

شعله‌های اتاق ۱۰۵ هشتم شهریور، وقتی ساعت اتاق ۱۰۵ روی سه بعدازظهر ایستاد، تهران هنوز داغی تابستان و التهاب خردادی پرحادثه را بر دوش می‌کشید. سران عالی نظام دور یک میز نشسته بودند؛ شورایی برای امنیت کشوری که در آتش ترورهای پیاپی می‌سوخت. نیم ساعت از آغاز… بیشتر »

بداقبالی یا خوش شانسی    امروز از همان روزهایی بود که اگر فقط رویدادهایش را قطار کنی، می‌توانی نامش را یک بدشانسی تمام‌عیار بگذاری؛ از همان گره‌های ناگهانی که دست به دست هم می‌دهند تا صبرت را محک بزنند. همه‌چیز با خواب‌ماندن خواهرم شروع شد، در روزی که… بیشتر »

وقتی پل پیروزی خرد شد شهریور همیشه بوی تغییر می‌دهد، اما شهریور ۱۳۲۰ بوی غافلگیری و فروپاشی می‌داد. حکایت آن روزها، حکایت خانه‌ای بود که صاحبانش درهایش را محکم بسته بودند، به دیوارهای بلندش می‌نازیدند و گمان می‌بردند که بی‌طرفی، مثل یک حرز یا طلسم، خانه… بیشتر »

وقتی آسمان در مکه لبخند زد شب، بر سر مکه چادر کشیده بود، اما نه از جنس شب‌های دیگر، بوی خاک باران‌خورده در هوا نبود، ولی نسیمی می‌وزید که انگار غبار قرن‌ها بی‌خبری را از رخسار زمین می‌شست. حضرت آمنه سلام الله علیها در خلوت خانه، سنگینی مبارکی را در دل… بیشتر »