سلام آقاجان…

این روزها هرچی کلیپ و سخنرانی و عکس‌های شما رو نگاه می‌کنم، این دلتنگی اصلاً کم نمیشه. دلتنگ صداتونم، دلتنگ همون نگاه آرامش‌بخشتون… با این‌که تو کل این سال‌ها، غیر از رسانه فقط یک‌بار صدای قشنگتون رو از نزدیک شنیدم، ولی هیچی این فاصله‌ها رو پر نمیکنه.

هیچ کلیپ و هیچ تصویری حریف این دلتنگی نمیشه. این روزها گالری گوشیم پر شده از عکس‌ها و ویدیوهای شما، ولی دریغ از ذره‌ای کم‌شدن این بی‌قراری…

دوباره نگاهی به عکس شما

دوباره دلم تنگ آن آشنا

دلم تنگ صوت و نگاه شماست

نگاهی که آرامش جان ماست

اگرچه در این عمر بی‌اعتبار

صدا را شنیدم فقط یک‌بار

ولی هیچ عکسی در این روزها

نکرده‌ست کم داغ این درد را

پر از عکس تو گشته گوشی من

دریغ از کم و کم‌شدن، سوز من…

✍️زهرا مرادقلی 

#به_قلم_خودم