معجزهمیان جیغ‌های ممتد، گریه‌های پی‌درپی و انبوه کارهای ناتمام، گاهی صبرم تمام می‌شود و خستگی، تمام وجودم را در آغوش می‌گیرد. گاهی دلم سکوتی کوتاه می‌خواهد، نفسی عمیق و لحظه‌ای رهایی از هیاهوی بی‌پایان روزها، اما ناگهان، مهربانی کوچک‌ترین دستان دنیا، مر… بیشتر »

      اگر می‌توانستید به گذشته برگردید، چه چیزی را تغییر می‌دادید؟   امروز دلم می‌خواهد یک سؤال از شما بپرسم؛ سؤالی که شاید پاسخ آن، گوشه‌ای از خاطرات، آرزوها و ناگفته‌های زندگی‌تان را زنده کند. گاهی با خودم فکر می‌کنم اگر فرصتی داشتم تا به گذشته… بیشتر »

پشت پنجره در انتظار تو    از پشت پنجره به باران خیره شده‌ام؛ انگار هر قطره، خبری از تو با خودش می‌آورد. من مانده‌ام و این پنجره‌ی خیس و انتظاری که با هیچ بارانی تمام نمی‌شود… کاش یک روز، به‌جای باران، تو از راه برسی. اللهم عجل لولیک الفرج  ✍️ زهرا… بیشتر »

  تردید تردید، ایستادن میان دو راه است؛ وقتی دل چیزی می‌خواهد و عقل چیز دیگری می‌گوید، لحظه‌ای که حتی به یقین‌های خود شک می‌کنیم و هزار سؤال در سکوت ذهنمان قدم می‌زنند، گاهی تردید، ترس پنهان انتخاب کردن است، گاهی صدای آرام حقیقتی که هنوز کشفش نکرده‌ایم.… بیشتر »

  وقتی خبر شهادت، عادی می‌شود… نمی‌دانم از کدام خبر باید نوشت؛ از کدام نام که هنوز جوهر سوگش بر کاغذ خشک نشده، به فهرست بلند رفتگان اضافه می‌شود؟ از کدام تصویر، کدام وداع، کدام خانه‌ای که ناگهان سقفش بر سر خاطراتش آوار می‌شود؟ این روزها، خبرها یکی… بیشتر »

  پیش از آن‌که مرگ مرا ببرد    من دلم می‌خواهد شهیدانه زندگی کنم؛ نه آن‌گونه که مرگ را جست‌وجو کنم، بلکه آن‌گونه که اگر روزی مرگ از راه رسید، چیزی از من نمانده باشد که هنوز به دنیا وابسته باشد. می‌خواهم پیش از آن‌که جسمم از خاک جدا شود،دلم از غیر خدا… بیشتر »

      سیستان و بلوچستان را دریابید؛ اینجا دیگر جای سکوت نیست!   آقای منصور بیجار، استاندار سیستان و بلوچستان؛   ایست‌های بازرسی زاهدان جمع شد و این تصمیم به نام مدیریت استان و با حمایت شورای تأمین استان اجرا شد. حالا مردم یک سؤال کاملاً روشن دارند:… بیشتر »

کاش روزها کمی بیشتر بودند   این روزها انگار یک عالمه باید روی سرم ریخته: باید به کارها برسم. باید کلاس‌هایم را دنبال کنم. باید برای چیزهایی که شروع کرده‌ام وقت بگذارم. باید عقب‌افتادگی‌هایم را جبران کنم. و بین تمام این بایدها، یک باید از همه برایم… بیشتر »

  دو شب بی قراری برقرار چهارشنبه، یک‌راست با بچه‌ها آمدیم خانه، خسته بودم، اما خیالم راحت بود؛ با خودم می‌گفتم؛ از وقتی آن بچه در مهد بالا آورد و من همان لحظه بچه‌ها را بیرون کشیدم، دیگر نباید چیزی از آن ویروس یا باکتری کوفتی به ما رسیده باشد. اصلاً… بیشتر »

  به سوی آرامش نماز را که می‌خوانم، انگار از من تنها، یک من دیگر بیرون می‌زند؛ منی که همیشه پشت پرده‌ی روزمرگی پنهان بوده و فقط وقتی قامت می‌بندم، جرأت می‌کند خودش را نشان بدهد. در رکعت اول، هنوز صدای شهر در سرم می‌پیچد؛ صدای آدم‌ها، صدای کارهای ناتمام،… بیشتر »

  نماز برای نماز رو به قبله که می‌ایستم، انگار جهان یک‌لحظه مکث می‌کند؛ مثل پسته‌ای که قبل از شکستن، در مشت آرام می‌گیرد. من همان لحظه‌ام؛ کوچک، بسته، پر از صداهای نگفته. اما همین که الله‌اکبر از گلویم رد می‌شود، پوسته می‌شکند. مغز من واقعی بیرون… بیشتر »

  اشارات غیب إلهی، عارفان گویند:«خذ بیدی»، این بی‌دست و پا گوید «لم يترک ثقل الذنوب مجالاً لخطو أي خطوة» که بار گناهان، مجال قدم برداشتن نگذاشته است. إلهی، اهل عقل از تو حکمت خواهند تا بازش گویند، این بی‌خبر از تو سکوت خواهد تا آوازت را بشنود. إلهی،… بیشتر »

  طنین امن ماندگار در روزگاری که طوفان حادثه‌ها از هر سو می‌تاخت، او مثل یک صخره محکم و استوار ایستاده بود؛ قهرمانی کمیاب که حضورش به یک امت آرامش می‌داد. او سید مقاومت بود؛ مردی که بزرگ‌ترین سایه‌بان امن برای کودکان غزه، مردم صبور لبنان و پشتیبانی امین… بیشتر »

سلام بر تو ای سید عزیز، ای سید مقاومتگاهی در کنج تنهایی‌ام می‌ایستادم و به حجم اندوهی می‌نگرم که بر جان‌مان نشست. سالی که شهید رئیسی رفت، انگار تکه‌ای از امان و امنیت درونی‌مان فروریخت؛ نیمی از وجودمان پر کشید و رفت، هرگز باورمان نمی‌شد پس از آن همه نال… بیشتر »

  در قلمرو مگوها   چیزی که دلم می‌خواهد درباره‌اش حرف بزنم، اما معمولاً کسی از من نمی‌پرسد، کم نیست؛ چیزهای زیادی‌ست، اما راستش را بخواهید، نوشتن و بیان‌شان را اینجا درست نمی‌دانم. چیزهایی که دیگران هیچ‌وقت سراغ‌شان را نمی‌گیرند، معمولاً همان رازهای… بیشتر »

    رویای کودکانه من گاهی در نهانخانه دلم، آرزویی کوچک و عجیب سرک می‌کشد؛ این‌که ای کاش می‌شد ساعت زمان را متوقف کنم و نفسی از ته دل بکشم و با خاطری آسوده، به امروز نگاه کنم. گاهی میان خیال‌بافی‌هایم، هنوز هم به دنبال ساعت برنارد می‌گردم تا دنیا را… بیشتر »

  ردپای آرامش بعضی روزها، زندگی از همان پیچ کوچک راهرو و بوی چای تازه دم‌کشیده در خانه شروع می‌شود؛ میان صدای کشیده شدن جارو روی فرش و خنده‌های بی‌پروا بچه ها و شیرینی که سقف خانه را پر می‌کند. مادری شاید همین باشد؛ ایستادن در مرکز یک طوفان دوست‌داشتن و… بیشتر »

احساس غریب   نه اسفند امسال عجب غریب و سنگین در راه است… هنوز چند ماه مانده، اما غم تقارن شب‌های قدر، شهادت مولایمان علی (علیه السلام) و سالروز پرکشیدن شما از همین حالا مثل ابر باران‌زده‌ای بر آسمان دلم سایه انداخته است. دیروز که همه دست می‌زدند و… بیشتر »

  بعضی عصرها که خانه آرام می‌شود و دخترها میان بازی‌هایشان غرق می‌شوند، گوشه‌ای می‌نشینم و فقط به صورت‌شان می‌نگرم، نگاهم را روی تاب‌خوردن موهایشان، روی چشم‌هایی که با هر لبخند کوچک‌تر می‌شوند، روی دست‌های ظریفی که هنوز برای گرفتن دست من جا دارند. گاهی… بیشتر »

اینستا و ایتا رو باز می‌کنی میبینی شده تشکر و آفرین و ماشاءالله تو بهترین رئیس جمهوری و بهت افتخار می کنم ، چه خبره ؟؟؟  سخنرانیشون بد نبود خدا قوت داشت ولی بهترین رئیس جمهور ؟؟!!! همه چیز رو فاکتور بگیریم از این دولت شهادت رهبری در این دولت رو چطور… بیشتر »

    سردار شهید    بوی خاک باران‌خورده مرز، همیشه بوی غربت نمی‌دهد؛ گاهی بوی غیرت مردانی را دارد که تمام قامت ایستادند تا آرامش یک جغرافیا، حتی ترک برندارد. مردانی مثل سردار ظریفی را نمی‌شود در چارچوب کلمات رسمی و واژه‌های اتوکشیده توصیف کرد. او از جنس… بیشتر »

331 صندلی خالیامسال زنگ اول مهر درست در آغوش هفته‌ی دفاع مقدس به صدا درآمد و همین هم‌زمانی، به یادمان می‌آورد که آشیانه‌ی امن امروزمان چطور با ایستادگی روزهای پرالتهاب گره خورده است.شهر ما هرچند مستقیماً در زیر آتش جنگ نمی‌سوخت، اما روزهای‌مان در دلهره‌… بیشتر »