ما می‌آییم

امسال، بیست‌ودوم بهمن برای ما فقط یک تاریخ نیست؛ رد زخمی است که بر روح جمعی‌مان نشست و ما را از نو ساخت.
امسال خیابان‌ها بوی خاک باران‌خورده‌ای را می‌دهند که زیر قدم‌های مردم جان می‌گیرد؛ مردمی که جنگ را نه در کتاب‌ها، که در لرزش دیوارهای خانه‌شان لمس کردند و طعم تلخ کودتا را مثل جرعه‌ای ناخواسته فرو دادند، اما خم نشدند، نشکستند و از دل همان تلخی، شیرینی ایستادن را آموختند.

بیایید امسال بیست و دو بهمن بیاییم، نه فقط برای یادآوری گذشته، بلکه برای این‌که به خودمان نشان دهیم هنوز می‌توانیم مثل کوه بایستیم.
هر قدم‌مان، مثل ضربان قلب شهری است که نمی‌خواهد خاموش شود.
هر نگاه‌مان، مثل پرنده‌ای است که از میان دود و آتش بال می‌کشد و دوباره آسمانش را پس می‌گیرد، امسال، حضور ما فقط حضور نیست؛ اعلام حیات است. اعلام این‌که ما از دل تاریکی عبور کردیم و حالا با چشمانی بازتر، با قلبی محکم‌تر، می‌خواهیم آینده را خودمان بسازیم.
بیایید بیست‌ودوم بهمن را به روزی تبدیل کنیم که تاریخ بعدها درباره‌اش بگوید: «مردمی که جنگ را دیدند، اما امید را از دست ندادند؛ مردمی که زخم خوردند، اما برای فردای بهتر، دوباره برخاستند.»

✍️ زهرا مرادقلی

#به_قلم_خودم
#بیست‌ودو‌بهمن